پرش به محتوا

استنفار

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِنفار/

اسم مصدر

[ویرایش]

استنفار (قدیم)

  1. نفرت کردن، رمیدگی.
    استیحاش و استنفار رکن‌الدین را به استیناس و استبشار مبدل گردانید. «جوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن