پرش به محتوا

استنهاض

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِنهاض/

اسم مصدر

[ویرایش]

استنهاض (قدیم)

  1. از کسی خواستن که حرکت یا کوچ کند یا روانه شود.
    پس زیرک، کبوتر را به همان رسالت سوی شکاریان استنهاض فرمود. «وراوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن