پرش به محتوا

استهدا

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِهدا/

اسم مصدر

[ویرایش]

استهدا (قدیم)

  1. طلب کردن چیزی به عنوان هدیه.
    از واردان این خطه ... استملای اخبار و استهدای آثار او کرده می‌آمده است. «وطواط»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن