پرش به محتوا

استوار آمدن

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

فارسی

آوایش

/اُستُوار/آمدن/

مصدر فعل لازم

استوار‌آمدن (قدیم)‎

درست و صحیح به نظر رسیدن.
یک‌یک برخلاف این از وی خبر می‌دادند و صاحب را استوار نمی‌آمد. «نظامی عروضی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=استوار_آمدن&oldid=896023»