استیناف

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِستِیناف/

اسم مصدر

استیناف

1. پژوهش.
2. (حقوق)‎: اعتراض کردن به حکم مرحله اول دادرسی.
3. (حقوق)‎: جلسه دوم دادگاه برای رسیدگی به اعتراض شخص به حکم قبلی‌.
4. (حقوق)‎: دادگاهی که بار دوم به دعوا رسیدگی می‌کند.
5. (فقه)‎: از سر گرفتن عبادتی که به دلیلی باطل شده است.
6. (ادبی)‎: پیوند دادن و مربوط ساختن جمله‌ای به جمله پیش که از لحاظ منطقی ربطی به هم ندارند.

واژه‌های مشتق شده

• استیناف پذیر، استیناف دادن. استیناف کردن، استیناف خواستن

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن