پرش به محتوا

استی

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه‌ لغت

ایرانی

آوایش

/اِستِی/

اسم

استی (قدیم)‎

فعل سوم شخص مفرد از استیدن.
بهار آن مَی که پنداری روان‌ یاقوت ناب اِستی/ ... «رودکی»

همسان نوشت‌ها

آستی

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=استی&oldid=896405»