پرش به محتوا

استیزه‌رو

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستیزه/رِو/

صفت

[ویرایش]

استیزه‌رو (قدیم)

  1. گستاخ، لجوج.
    بر خوان شیران یک شبی بوزینه‌ای همراه شد/ استیزه‌رو گر نیستی، او از کجا شیر از کجا؟ «مولوی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن