پرش به محتوا

استیلا آوردن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستیلا/آوردن/

مصدر فعل لازم

[ویرایش]

استیلا‌آوردن (قدیم)

  1. استیلا یافتن.
    انفاق را، سالی امساک باران‌ها پدید آمد ... بر عالم قحط و جدب استیلا آورد. «ظهیر سمرقندی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن