پرش به محتوا

استیکال

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِیکال/

اسم مصدر

[ویرایش]

استیکال (قدیم)

  1. خورده شدن، از میان رفتن.
    آخرالامر، حال رعیت به استیکال انجامد. «وراوینی»
  2. به کسی اعتماد و تکیه کردن.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین