پرش به محتوا

اسطرلاب‌گر

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]
اسطرلاب‌گر

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اُسطُرلاب/گَر/

صفت

[ویرایش]

اسطرلاب‌گر

  1. آنکه با اسطرلاب کار می‌کند، منجم.
    زیرا که آنجا سپری شوند کجا اسطرلابگر عاجز شود از جهت تنگ شدن‌شان. «ابوریحان بیرونی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن