اسفندارمذ
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- پهلوی
آوایش
[ویرایش]- /اِسفَندارمَذ/
اسم مرکب
[ویرایش]
اسفندارمذ (قدیم)
- (گاهشماری): ماه بین بیست و هفتم بهمن ماه جلالی و پنجم اسپندارمذ ماه از سرما ایمن نتواند بود. اسپندارمذ.
- زنان در پیش مینوی زمین است/ بر اسفندارمذ نامش یقین است. «زرتشت بهرام پژدو»
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن