اسفهسلاری
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- (فارسی/عربی)
آوایش
[ویرایش]- /اِسفَهسلاری/
حاصل مصدر
[ویرایش]
اسفهسلاری (قدیم)
- اسفهسالاری، سپهسالاری.
- امیر فضلون ... را به اسفهسلاری بَردَع همی فرستاد. «عنصرالمعالی»
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن