اسله
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- دهششده به عربی: اصله
آوایش
[ویرایش]- /اَسلِه/
اسم بهاری
[ویرایش]
اسله
- مترادف اصیل در فارسی و عربی که اغلب مبیّن نژاد و اصل و نسب است.
- اَسلِه نِه آپار دِ!
- اصلی را بُرد!
- نام روستایی به همین نام در استان همدان.
- اَسله کرَم قصه عاشقی و فولکلور آذربایجانی.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ شمس