پرش به محتوا

اسلوب‌حکیم

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اُسلوب/حکیم/

اسم مرکب

[ویرایش]

اسلوب‌حکیم

  1. (ادبی): در بدیع، نوعی جناس که ضمن آن. کلمه را از زبان گوینده و خلاف مقصود او تعبیر می‌کنند. اسلوب‌الحکیم.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن