اسمز

فارسی

ریشه لغت

• فرانسوی

آوایش

• /اُسمُز/

اسم مصدر

اسمز (شیمی)‎

1. نفوذ حلّال از غشایی نازک که حلّال و محلول را جدا می‌کند، و رسیدن آن به محلول، مانند جذب شدن آب در ریشه گیاه. اسموز.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن