پرش به محتوا

اسم بدنامی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اسم/بَد/نامی/

حاصل مصدر

[ویرایش]

اسم‌بدنامی

  1. (گفتگو): مشهور شدن به صفت یا کاری برخلاف حقیقت امر.
    تو دو برابر من حرف می‌زنی، اما اسم بدنامیِ پر حرفی نصیب من شده.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن