پرش به محتوا

اسم بی‌رسم

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اسم/بی‌رَسم/

اسم مرکب

[ویرایش]

اسم‌بی‌رسم

  1. آنچه یا آنکه از ماهیت آن فقط اسمی باقی مانده باشد.
    از هزار بیشه و هزار موضوع، تنها همان اسم بی‌رسم بجا مانده. «جمال‌زاده»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن