پرش به محتوا

اسناد کردن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اِسناد/کردن/

مصدر فعل متعدی

[ویرایش]

اِسنادکردن

  1. نسبت دادن چیزی به کسی یا چیزی و آن را پشتوانه حرف یا عمل خود قرار دادن. اسنادکردنی.
    در حرف‌هایش به آیات قرآن اِسناد می‌کرد.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن