اسوت

(اِ یا اُ وِ یا وَ)

فارسی

ریشه‌شناسی

• عربی

1. اسوة

صفت

1. پیشوا، مقتدا.

اسم

1. خصلتی که شخص بدان لایق مقتدایی گردد.

منابع

• فرهنگ لغت معین