اسپردن

فارسی

ریشه‌ لغت

• فارسی

آوایش

• /اِسپُردَن/

مصدر فعل متعدی

اسپردن (قدیم)‎

1. سپردن, سفارش کردن.

   کنون چونکه رفتی به که اسپردی‌ام؟ «دقیقی»

2. پی سپر کردن، طی طریق کردن.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین