اسکاندیناویایی

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /اِسکاندیناویایی/

صفت نسبی

اسکاندیناویایی

1. منسوب به اسکاندیناوی، منطقه‌ای در شمال اروپا؛ اهل اسکاندیناوی.
2. زیر گروهی از شاخه زبان‌های ژرمنی، از خانواده زبان‌های هندواروپایی، شامل زبان‌های سوئدی، دانمارکی، نروژی و ایسلندی.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن