اسکندرانی

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِسکَندَرانی/

صفت نسبی

اسکندرانی

1. منسوب به اسکندریه، شهری بندری در مصر. اهل اسکندریه. مربوط به اسکندر.
2. (فلسفه)‎: مکتب منسوب به اسکندریه؛ حکمتی آمیخته با عرفان.
3. (قدیم)‎: نوعی پارچه بافت اسکندریه.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن