اسید سخت

فارسی

حوزه: [شیمی]

1. یک اسید لِویس با قطبش‌پذیری پایین و اندازۀ کوچک و حالت اکسایش مثبت بالا و فاقد الکترون‌های لایۀ خارجی که به‌سادگی برانگیخته شوند.

منابع

«اسید سخت» هم‌ارزِ «hard acid»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هفتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۹۴-۸