پرش به محتوا

اسیروعبیر کردن

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اَسیروعبیر/کردن/

اسم مرکب

[ویرایش]

اسیروعبیرکردن

  1. (عامیانه): گرفتار و دربند کردن.
    می‌خواهید بچه مرا اسیر و عبیر کنید. «جمال‌زاده»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن