پرش به محتوا

اشبال

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِشبال/

اسم مصدر

[ویرایش]

اشبال (قدیم)

  1. مهربانی. یاری کردن، رو آوردن.
  2. بچه شیر، جمع شبل.
    به کنف ... سایه اشغاق و اشبال او پناهید. «جرفادقانی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین