پرش به محتوا

اشتربان

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اُشتُر/بان/

صفت

[ویرایش]

اشتربان (قدیم)

  1. آنکه وظیفه نگهداری و راندن شتران برعهده اوست، ساربان. نک‌ شتربان.
    اشتربان را سرد نباید گفتن. «ابوسعید

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/فرهنگ لغت معین