پرش به محتوا

اشتر دل

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /اُشتر/دِل/

صفت

[ویرایش]

اشتردل (قدیم)

  1. کینه‌ورز. ترسو، بزدل.
    عقل را با عشق کاری نیست زودش پنبه کن/تا چه خواهی کرد آن اشتردل جولاء را «نجم رازی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن