پرش به محتوا

اشربع

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اَشرَبَع/

فعل بهاری

[ویرایش]

اشربع

  1. مترادف تجسس در فارسی، جایی را با دست و پنجه کندن برای یافتن چیزی، بویژه در گذشته رسیدن به آب.
    اَشرَ بع داقِدَر!
    میکنَد ویران میکند!

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس