پرش به محتوا

اشربه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اَشرَبَه/

اسم مرکب

[ویرایش]

اشربه

  1. مایعات قابل آشامیدن، نوشیدنی‌ها، جمع شراب. مقابل اطعمه.
    نه به اشربه‌شان لب زدم نه اغذیه‌شان. «صادق هدایت»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین