اشکنه

فارسی

ریشه لغت

• ایرانی

آوایش

• /اِشکِنه/

اسم

اشکنه

1. (غذا)‎: غذایی آبکی که از پیاز، سبزی (معمولا شنبلیله)، آرد. روغن، تخم‌مرغ، و مانند آنها تهیه می‌شود.
2. (غذا)‎: خورشی است از روغن و سبزی و پیاز و تخم‌مرغ و آرد.
3. (موسیقی‌ایرانی)‎: از الحان قدیم ایرانی و نوایی از موسیقی قدیم.
4. اَشْکِنَ: در گویش گنابادی یعنی غذای آبکی، غذایی که با مخلوط کشک گوسفندی و آب درست میشود.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین