اشهاد

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(اِ)

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. گواه گرفتن. گواه گردانیدن، گواه آوردن.
  2. در فقه حضور دو گواه عادل در طلاق و گوش دادن آنان به صیغة طلا

قید[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین