اشکدان
ظاهر
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /اَشک/دان/
اسم مرکب
[ویرایش]اشکدان
- (گفتگو): شیشه کوچکی که اشک در آن نگه میداشتند.
- مؤمنین دو آتشه شیشه اشکدان داشتند و اشکی که در مجالس روضه خوانی برای اولاد علی میریختند در آن جمع میکردند و بعد از مرگ این شیشه را توی قبرشان میگذاشتند. «صادق هدایت»
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن