اشکسته

فارسی

ریشه لغت

• ایرانی

آوایش

• /اِشکسته/

صفت

اشکسته (قدیم)‎

1. شکستن. صفت از اشکستن.
2. ساخت صفت مفعولی در معنای صفت فاعلی
3. شکستگی زمین، پستی و بلندی.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن