اشگرف

فارسی

ریشه لغت

• ایرانی

آوایش

• /اِشگَرف/

صفت

اشگرف (قدیم)‎

1. شگرف.

   قصه آن آبگیر است ای عنود/ که در او سه ماهی اشگرف بود. «مولوی»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن