پرش به محتوا

اصابت افتادن

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

(فارسی/عربی)

آوایش

/اِصابت/افتادن/

مصدر فعل لازم

اصابت‌افتادن (قدیم)‎

درست درآمدن.
اگر بر آن قول معتقد نباشی، هیچ اصابت نیافتد. «عنصرالمعالی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=اصابت_افتادن&oldid=900677»