پرش به محتوا

اصابت کردن

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

(فارسی/عربی)

آوایش

/اِصابت/کردن/

مصدر فعل لازم

اصابت‌کردن

برخورد کردن.
گلوله به دستش اصابت کرد. مستوفی الممالک.

واژه‌های مشتق شده

اصابت کردن قرعه

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=اصابت_کردن&oldid=900682»