پرش به محتوا

اصابت یافتن

از ویکی‌واژه

فارسی

ریشه لغت

(فارسی/عربی)

آوایش

/اِصابت/یافتن/

مصدر فعل لازم

اصابت‌یافتن (قدیم)‎

(مجاز)‎: به مقصود رسیدن.
از صادر و وارد استخبار میکرد که در اطراف و اکناف عالم، ممدوحی شنوَد تا روی بدو آرَد، باشد که اصابتی یابد. «نظامی عروضی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=اصابت_یافتن&oldid=900678»