اصاغر

فارسی

ریشه لغت

• گیرش‌شده از بهاری: اساغر

آوایش

• /اَصاغَر/

اسم

اصاغر (قدیم)‎

1. خردسالان. کوچکان، کوچکترها، کوچکتران، کهتران. جمع اصغر. مقابل اکبر.
2. آنانکه مقام و مرتبه‌ای پایین دارند.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین