اصحاب
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /اَصحاب/
اسم
[ویرایش]
اَصحاب
- صاحبان، دارندگان. جمع صاحب. یاران، دمستزان، مالکان، صاحبان.
- یاران پیغمبر که به او ایمان داشتند و با او همنشین و همسخن شده بودند.
اسم
[ویرایش]اِصحاب
- همراه کردن، به همراه فرستادن، یار کردن.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین