پرش به محتوا

اصدقا

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَصدِقا/

اسم

[ویرایش]

اصدقا (قدیم)

  1. دوستان.
    تدبیرش اقتضا کرد که حاکم تهران از اصدقای او باشد. «نظام‌السلطنه»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن