پرش به محتوا

اصطیاد

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِصطِیاد/

اسم مصدر

[ویرایش]

اصطیاد (قدیم)

  1. صید کردن، شکار کردن، شکار.
    شیر را با پیل نر جنگ اوفتاد/ خسته شد آن شیر و ماند از اصطیاد. «مولوی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین