پرش به محتوا

اصقاع قدس

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَصقاع/قُدس/

اسم مرکب

[ویرایش]

اصقاع‌قدس (قدیم)

  1. (مجاز): عالم بالا، ملکوت.
    اگر ساکنان اصقاع قدس از محکمات آیات آن درسی گیرند، سزَد. «قائم‌مقام فراهانی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن