پرش به محتوا

اصلیه

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اَصلِیّه/

صفت نسبی

[ویرایش]

اصلیه

  1. اصلی، واقعی.
    علل اصلیه آن، یکی ناخوشی کِرم بود ... که محصولات ابریشم را تنزل بسیار داد. «جمال‌زاده»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن