اصل خوشترتیبی

فارسی

حوزه: [ریاضی]

اصلی مبتنی بر اینکه برای هر مجموعۀ می‌توان ترتیبی تعریف کرد که آن مجموعه را خوش‏ترتیب کند .

منابع

«اصل خوش‏ترتیبی» هم‌ارزِ «well-ordering principle»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر پنجم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۷۶-۴