پرش به محتوا

اض

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • بهاری

آوایش

[ویرایش]
  • /اِض/

ضمیر بهاری

[ویرایش]

اض

  1. مترادف من در فارسی که گوینده اشاره یا کنایه از خود دارد.
    اِض گَل.
    خود آمده.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ شمس