اضافه اقترانی
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- (فارسی/عربی)
آوایش
[ویرایش]- /اضافه/اقترانی/
اسم مرکب
[ویرایش]
اضافهاقترانی
- (ادبی): در دستور زبان، نوعی اضافه که در آن، میان مضاف و مضافالیه همراهی و نزدیکی و اقتران وجود دارد، مانند «دستِ ادب» در جمله «هدیه را با دستِ ادب گرفت».
- اضافه اقترانی از دیدگاه علوم بلاغی از انواع استعاره است.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن