پرش به محتوا

اضطرارا

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِضطِراراً/

قید

[ویرایش]

اضطرارا

  1. از روی اضطرار، به ناچار، ناگزیر.
    اضطراراً برادر بیچاره‌ام را ... در شوشتر گذاشته بودم. «نظام‌السلطنه»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن