پرش به محتوا

اطالت

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِطالَت/

اسم مصدر

[ویرایش]

اطالت (قدیم)

  1. درازگویی، اطالة. نک اطاله.
    اگر از هر یک انموذجی باز نمایم، به اطالت انجامد. «وراوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین