اطباق

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اَطباق/

اسم مرکب

اَطباق (قدیم)‎

1. طَبَق‌ها، خوان‌ها، خوانچه‌ها.
2. مرتبه‌ها، طبقه‌ها، جمعِ طبقه.

اسم مرکب

اِطباق

1. مطابقه کردن. حمعِ طَبَ.
2. برهم نهادن، جمع شدن برای کاری.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین