پرش به محتوا

اطرافی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • (فارسی/عربی)

آوایش

[ویرایش]
  • /اَطرافی/

صفت نسبی

[ویرایش]

اطرافی

  1. منسوب به اطراف؛ هر یک از اطرافیان.
    اعتنایی به اطرافی‌های خویش نداشت.‌«جمال‌زاده»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن